(H)eerlijke week in een fascinerend landschap. We proeven de specialiteiten van de streek, koken samen met de buurvrouwen, helpen met de oogst & de wintervoorbereidingen, maken prachtige wandelingen en verblijven in authentieke accommodaties in het plaatsje Ortahisar met haar 125m hoge kale-rotsburcht.
De maanden september en oktober zijn de belangrijkste oogstmaanden in Cappadocië. De herfst hangt in de lucht, de eerste regenbui is gevallen, de bladeren aan de bomen beginnen te kleuren, de scherpe kantjes van de zomer verdwijnen en volle druiventrossen hangen aan de wijnstokken. De rijpe appels en walnoten vallen van de bomen. Ook de tomaten, pepers en kweeperen zijn rijp voor de pluk.
Voor de inwoners van Cappadocië breekt een drukke periode aan. De oogst moet binnengehaald en verwerkt worden. Het is tijd voor de aanleg van de wintervoorraden.

De eerste druiven zijn geoogst en liggen in de zon te drogen tot rozijnen. De wijndruiven laten echter nog even op zich wachten. Om de goede volle smaak te verkrijgen, hebben zij net wat meer tijd nodig. Dit geldt ook voor de druiven die voor de pekmez, de traditionele druivenmelasse uit Cappadocië, worden gebruikt. De zoete pekmez bevat veel vitaminen en energie die in de koude winter goed gebruikt kan worden. Het wordt als stroop gegeten maar ook verwerkt in allerlei typisch Cappadocische toetjes.
In de oogstperiode is het overal bedrijvig. Op de straten zijn vrouwen in de weer met grote ketels waarin de pekmez op houtvuren staat te koken. De mannen zijn hout aan het hakken. Weer anderen zijn pompoenpitten aan het roosteren. Op de daken van de huizen liggen appels en walnoten te drogen. Tevens staan er grote bakken met een rood/oranje-achtige substantie in de zon: salça, een zoute tomatenpuree die voor vele gerechten gebruikt wordt.
Binnenshuis zijn de vrouwen bezig om tursu te maken: in zout en azijn ingelegde groenten op smaak gemaakt met knoflook en kruiden. Met name pepers, kool, wortels, komkommers en knoflook worden hiervoor gebruikt. Dit was vroeger ter vervanging van verse groenten die in de koude wintermaanden niet te krijgen waren. Hoewel inmiddels het hele jaar verse producten vanuit de kuststreken worden aangevoerd, is tursu nog steeds een onmisbaar gerecht op tafel.

In deze week maken wij wandelingen door de valleien met haar wijngaarden, fruitbomen, moestuinen, kleurrijke rotsformaties en rotskerkjes. Wij helpen met de druivenoogst, maken typische Cappadocische toetjes met de buurvrouwen, genieten van de streekgerechten en proeven de subtiele verschillen in de vele soorten baklava. Tevens helpen wij mee met het aanleggen van de wintervoorraden Salça, Tursu en Pekmez en bezoeken de grote kleurrijke markt van Ürgüp met haar vele verse producten.
De accommodaties waar in wij verblijven liggen midden in het oude deel van het dorp. Alle huizen hebben de traditionele boog- en grotkamers en één of meerdere terrassen of een tuin waarvandaan je een mooi uitzicht op het dorp en de "rotsburcht" hebt. 's Ochtends geniet je hier van de aangename ochtendzon en 's avonds is het de plek om onder het genot van een glaasje wijn verhalen uit te wisselen en naar de prachtige sterrenhemel te kijken.
Deze week geeft je een kijkje in het Cappadocische dorpsleven en is geschikt voor
iedereen: man, vrouw, jong en oud met interesse in de Turkse keuken, cultuur en natuur (ook voor vegetariërs). |