Dit verrassende betoverende gebied is miljoenen jaren geleden ontstaan als gevolg van de uitbarstingen van verschillende vulkanen. De belangrijkste van die, inmiddels al lang gedoofde vulkanen, zijn de Erciyes Dağı bij Kayseri en de Hasandağı bij Aksaray. Zij zorgden ervoor dat het landschap bedekt werd met een dikke laag as en lava. De as werd samengeperst tot het zachte tufsteen en is in de loop der tijden door rivieren, wind, regen en sneeuw  uitgesleten tot de meeste fantastische vormen in een veelvoud aan kleuren. Waar grote basaltblokken lagen, bleef het onderliggende zachte gesteente echter gespaard en  zo ontstond het betoverende woud van metershoge tufsteenkegels in de vorm van paddestoelen, feeënschoorstenen (peribahçeler) en rotspilaren

De mens zorgde voor de verdere vorming van het landschap. De oermensen ontdekten al dat ze uit het zachte tufsteen gemakkelijk holen konden hakken, latere immigranten zoals de Hittieten, de Frygiërs en de Perzen volgden hun voorbeeld. Het bleef niet alleen bij woningen; er werden zelfs hele ondergrondse steden, tot wel 12 verdiepingen uitgehouwen, waar de mensen zich schuil konden houden voor hun vijanden. De Christenen die zich vanaf de 2^e eeuw na Chr. in Cappadocië vestigden, maakten hier dankbaar gebruik van tijdens de vervolging door de Romeinen en later tijdens de Arabische invallen.
Zelf lieten de Christenen ook hun sporen achter; zij hakten ontelbare kerken en kloosters uit de rotsen. De wanden werden versierd met geometrische afbeeldingen en later ook met kleurrijke fresco’s die verschillende taferelen uit de bijbel uitbeelden. Het merendeel van de kerkjes en kloosters is tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. Verscholen in het groen wachten zij op de toevallige voorbijganger.